পৃষ্ঠা:সাহিত্য সপ্তম ভাগ.djvu/১৫৮

এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে

চেনেহী জননী বন্দে!

  চেনেহী জননী বন্দে!
পূজোঁ ৰাতুল তব চৰণ দুখানি, মিলিছোঁ আজি আনন্দে,
কেনে মনোমোহিনী কান্তি ধৰিছা তুমি নন্দনশোভা বিতৰি,
কেনে মনোহাৰী পুষ্পসুৰভি তব বিহঙ্গগীতি-লহৰী।
ঘোষিছে নিতে তব অতীত কীৰ্ত্তি মহানন্দে কত যুগ ধৰি,
গিৰি সন্ধ্যাচল নবগ্ৰহ, উৰ্ব্বশী নীলাচল, উমানন্দে,
  চেনেহী জননী বন্দে!
কত মহাতাপস জিৰালেহি হেঁপাহে তোমাৰেহে কোলাতে
     নিজানে,
আজিও বিহগ মঙ্গল-আৰতি-মগ্ন তপোবন ধিয়ানে,
শঙ্কৰ-মাধৱে সুললিত তানে ধৰ্ম্ম-অমিয়া বিলালে।
গালে টোটয়, ভট্টিমা, দুলড়ী, লেচাৰী বিবিধ ছন্দে
  চেনেহী জননী বন্দে।
মহাসতী ৰাণী জয়মতী আদৰিলে মৰণ স্বামৗৰ হন্তে,
থাপিলে কীৰিতি জয়দ’ল সাগৰেৰে-ঘোষিব মহিমা
     কাল অন্তে;
গদা, ভগ, নৰে, ভাস্কৰ, বাণে প্ৰতাপ থলে অখণ্ডে,
ৰত্ন-ধাৰিণী, বীৰ-প্ৰসৱিনী, গৰিমা-বাহিনী বন্দে,
  চেনেহী জননী বন্দে!