পৃষ্ঠা:মূৰলী.djvu/৪৮

এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
--মুৰলী--
 

কৰ্ণেল শিৱই এৰিলে অসম
 গ’ল পুত্ৰ জগন্নাথ;
মাণিক লুকালে কাল সাগৰত
 কৰিলে ধৰা অনাথ।

কাৰ মুখ চাই  জননী অসমে
 জুৰাব এফেৰি দুখ;
নাই লম্বোদৰ নাই লক্ষেশ্বৰ
 ভাষাৰ উজ্জ্বল মুখ।

লইছে বীণাটী  বিষাদ মনেৰে
 গাইছে শোকৰ গীতি
শুনিলেই হায়  বুকু ফাটি যায়
 হব খোজে চিতাচিতি।

৩৮