পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৬০

এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


। অসমৰ বুৰঞ্জী বিৰ লাগি পুতেক চুনা তিপাষৰজাৰ চক্ৰান্তত চুহং বৰ্গদেৱৰ সকাল- ঘটে (১)। সমসাময়িক ভাৰত-বুৰঞ্জীৰ কথা। অসমত স্বৰ্গদেৱ স্বৰ্গনাৰায়ণৰ দীঘলীয়া ৰাজত্বৰ কালত, সিফালে আৰ্যাত টোগলক, লোত আৰু পাঠান এই তিনিটা তুকী মুছলমান বংশীয় ৰাৰ প্ৰতিপত্তি বাঢ়িবলৈ ৰে। তাৰ ভিতৰত গিয়াচুদিন টোগলক, মহম্মদ টোগলক, ফিৰো টোগল, মোবাৰিক চাহ (পাঠান), আলমাহ (পাঠান, চেকেলৰ লোভী, ইব্ৰাহিম লোভী এই কেইজন প্ৰখ্যাত। এই তিনিটা বংশৰ মাজত ৰাজক্ষমতা লৈ এৰিয়া-অৰি লাগি সিবিলাক ক্ৰমাৎ দুৰ্বল হ’বলৈ ধৰিলে। সেই ছেগতে, তাইমুৰ নামেৰে এজন মোগলৰংশয় দিগ্বিজয়ীয়ে আতাৰ শৰপৰা আহি হিন্দুকুশ পৰ্বত পাৰ হৈ দিল্লী নগৰ দখল কৰেহি। তেওঁ ভাৰতৰত সৰহ দিন নাথাকিল; তেওঁৰ বংশধৰ আৰু চৈয়দ নামেৰে এজনক দিল্লীত ৰা পাতি ৰৈ, তেওঁ বিষৰ ধন-সম্পত্তি লৈ আকৌ স্বদেশলৈ গুচি গ'ল। পিছে, বাবৰ নামেৰে আৰু চৈয়ৰ পৰিাতি ১৪৯৪ খ্ৰীষ্টাব্দত দিল্লীৰ ৰাজপাটত উঠে; খপত, এৱেই দিলীত মোগলবংশীয় প্ৰথম ৰজ। আৰ্যৱৰ্তত টোগলক আৰু পাঠান বংশী ৰজাৰ মাজত ৰাজ্য লৈ -বিগ্ৰহ চলি থকাৰ চেগতে, সিফালে দাক্ষিণাত্যত বাহমনি আৰু বিজয়নগৰ এই দুখন হিন্দু পুনঃ স্বাধীন হৈ উঠে। বৰ্গদেৱ চুকা বা গড়গা ৰজা ১৫৩ জাত চুং স্বৰ্গদেৱৰ পুত্ৰ তিশামৰ ৰজা চুফা আহোম ৰাজপাটত ৰহে। ১৫০• এটাত তেওঁ “গড়গাও নগৰ” স্থাপন কৰি, তাত শিঙৰিঘৰ সজাই, আহোম এ এৰি ৰা হয়। সেই আনমতে তেওঁক “গড়গঞা ৰজা” নামেৰেও না যায়। তেওঁৰ ৰাষৰ কালত আইথে বুঢ়াগোহাঞ্চি, ওখাম বৰগোহাঞি আৰু কনচেং আৰীয়াৰ পুতেক কনজাং বৰপাত্ৰগোহাঞি এই তিনিজনা ৰীয়া হয়। লাল মুখ দেখাতে নোত, কোন দাৰ তি আহি ৰ কি শিখতে পান চেৰি বোলে মহাৰাজ সাত মাসৰ পথত নগৰ, তাতে কি পাৰি। কিন্তু আমাৰ মহাৰাজালে লা অ ন বুলি আহিছে। পাচে গৌনে হাসি নোলে, তা হলে এতে ততে নিকে লাগে। বিশেষ সৌৰে মহাৰাক যদি মঞি জোই পাও, তেৰে আপনে ডাল কি আছে? এই এলি মহাপাত্ৰ আজ্ঞা কৰিলে। মহাজোনে সভা, হস্তি-নো, গল গা লগত যৌতুক কি না জীয়েকক আৰি মহাৰাৰ বাই জেলে নি। তা নাম মামী। তা এত বৌক দিলে সে, পাতিলা। এখাৰেলে, কাম, আবিষয় এই পান মিলে। বিশেষ মহল যাতত যায়। সে বিল ফালে ৰা হৈ লৈ। নে গল কৰে দিলে লা লিমিগে আৰ কেখিত মৌল ব্যক্তি পুখুৰীৰলে। নিলাম। | (১ লা ডিপাৰ যাই খাল নাৰ কৰী লোভীয়া গেল এই পাই কি যা তিথিতে মাৰিলো -“নই এ যু।