এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


in the ocean of life's storm. Sometimes I feel like going away.

ইউছুফৰ ঘৰত এমিয়ে এই কথাষাৰ কৈ কৈ চকুলো টুকিছিল।

ইউছুফৰ পুৰণি ডায়েৰিৰ পাতত কেইটিমান কবিতাৰ অংশ দেখা পাই টুকি আনিলোঁ। উদাস মনৰ উদাস ভাববোৰে ইউছুফৰ চিনাকি মুখখনৰ প্ৰতিটো অংগিভংগৰে মোৰ চকুৰ আগত ধৰা দিয়েহি।

“তোমাকে হাৰাতে পাৰি
 এই তীক্ষ্ণ সৰ্বনাশা ভয় থেকে
 মুক্তি দাও আমাকে
কোথাও কোনো কালে যেওনা যেওনা তুমি
 যদি যাও মন বাচবে না তোমাকে হাৰালে
 এ ভয় তোমাৰো
আৰ তোমাৰো শয্যাই তাই ঘুম নামবে না,
 তোমাকে মনে মনে হাৰাই
 এই ভয় ৰাত্ৰি দিন।
তাই যত দুৰে যাও তুমি
 তবু শতছলে— আবাৰও ফিৰতে হয়
 তাই তীব্ৰ ক্ৰোধেৰ কুমকুম
মুছে যায় বাৰ বাৰ কান্নাৰ কাজলে।”


১০