পৃষ্ঠা:তিৰুতাৰ আত্মদান কাব্য.djvu/৭৫

এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


অকলে অকলে আছে,হাত দি গালত,
গাইছে তোৰেহে যশ?নিৰ্ম্মম হৃদয় কাল।
দেখিছে এন্ধাৰ আজি অৰণ্য—মাজত॥

১০

তয়েহে কৰিছ কাল! পাতি মহা কূট—জাল

কুঁৱৰীক জনম দুখিনী !
কৰিছ তয়ে, নিৰ্ম্মম গদাকো দুখ—মগন
কন্দুৱাই নিদিয় তৰণি॥
মহাবলী তই,কাল! সকলোকে পাৰ তই
মুচিব কি পাৰ
সতীত্ব-ৰত্নৰ ছবি সতী হৃদয়ৰ?

১১

অভ্যাসত ৰাজ-ভোগ পাহৰে ৰজাই,

দুথী ভুলে হৃদয়ৰ দুথ আপোনাৰ
সতী তিৰুতাই নেকি পাৰে পাহৰিব
পতিব্ৰত-মহাধন হায়! দুৰাচাৰ?
শালিকীয়ে তিয়াগিব পাৰে শালিকাক,